กระบวนการผลิตชาขาวสามารถแบ่งออกเป็นสองขั้นตอน: การเหี่ยวเฉาและการอบแห้ง กระบวนการทำให้แห้งใช้เพื่อขจัดน้ำส่วนเกินในใบหลังจากเหี่ยวแห้ง ทำลายกิจกรรมต่างๆ เช่น โพลีฟีนอลออกซิเดสในใบ และปรับปรุงกลิ่นและรสชาติของผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป การอบแห้งเป็นขั้นตอนสำคัญในการสร้างคุณภาพของชาขาว ซึ่งสัมพันธ์กับรูปลักษณ์และคุณภาพภายในของชาสำเร็จรูป ปัจจุบันมีวิธีการทำให้แห้งที่ใช้กันทั่วไปสองวิธีสำหรับชาขาว: การคั่วด้วยถ่านและการอบแห้งด้วยไฟฟ้า การอบแห้งถ่านชาขาวเป็นแบบดั้งเดิมมากขึ้น โดยใช้ถ่านที่จุดไฟเป็นแหล่งความร้อน นักวิจัยบางคนเชื่อว่าชาที่คั่วและอบแห้งด้วยถ่านมีข้อดีบางประการในด้านคุณภาพและการเก็บรักษา วิธีการทำให้แห้งที่ใช้กันมากที่สุดในการผลิตชาประเภทต่างๆ โดยใช้ลมร้อนไฟฟ้า อุณหภูมิและเวลาในการทำความร้อนสามารถควบคุมได้ง่ายกว่าการคั่วด้วยถ่าน และคุณภาพของใบชาก็มีเสถียรภาพมากขึ้น เนื่องจากความสำคัญของกระบวนการทำให้แห้งชาขาวต่อคุณภาพของชาขาว การเลือกวิธีการทำให้แห้งที่เหมาะสมจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสร้างและควบคุมคุณภาพของชาขาว การศึกษานี้เปรียบเทียบเนื้อหาและองค์ประกอบกลิ่นหอมของชาขาว Fuding ที่เตรียมโดยวิธีการทำให้แห้งแบบต่างๆ และสำรวจผลกระทบของวิธีการทำให้แห้งแบบต่างๆ ต่อคุณภาพของชาขาว เพื่อให้คำแนะนำในการผลิตบางอย่างสำหรับชาขาว อิทธิพลของวิธีการทำให้แห้งแบบต่างๆ ต่อคุณภาพของชาขาวส่วนใหญ่อยู่ในสามด้าน: คาเทชิน กลิ่นหอม และการประเมินทางประสาทสัมผัส เนื้อหาของคาเทชินในใบชา จัดทำโดย white tea electric dryer โดยทั่วไปจะสูงกว่าการคั่วด้วยถ่าน แม้ว่าคาเทชินได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีรสขมและฝาด แต่ก็เป็นส่วนประกอบที่สำคัญที่สุดของสารต้านอนุมูลอิสระในใบชา แม้ว่าการคั่วด้วยถ่านสามารถลดความขมและความฝาดของชาสำเร็จรูปได้ในระดับหนึ่ง แต่ปริมาณโพลีฟีนอลในชาทั้งหมดไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากวิธีการทำให้แห้ง เป็นที่น่าสังเกตว่าชาขาวเป็นชาที่หมักเล็กน้อย และเนื่องจากปริมาณกรดอะมิโนอิสระสูง ความขมและความฝาดของซุปชาขาวไม่ชัดเจน และการลดความขมและความฝาดที่เกิดจาก catechins ไม่มีค่าที่ชัดเจน ในการผลิตจริง