อย่างที่เราทราบกันดีว่ารสชาติของใบชาจะคงที่มากขึ้นหลังการเก็บรักษา และกลิ่นหอมของชาและรสชาติของชาจะยิ่งดีขึ้น ตามที่เราเรียกว่าชาดำในปัจจุบัน ชานี้จัดอยู่ในหมวดหมู่ของชาที่ผ่านการหมักอย่างสมบูรณ์ และรสชาติของซุปชาจะดีกว่าหลังจากเก็บรักษาไว้หกเดือนก่อนดื่ม

แม้ว่าชาดำจะไม่ใช่ชาชนิดหนึ่งที่สามารถอยู่ได้นานเมื่อเทียบกับชาขาวและชาผู่เอ๋อร์ แต่ขั้นตอนการจัดเก็บชาดำก็ควรระมัดระวังให้มากขึ้น ในระหว่างขั้นตอนการจัดเก็บชาดำ ควรเก็บให้ห่างจากที่ที่มีไอน้ำและกลิ่นแปลกๆ

หากบังเอิญปนเปื้อนด้วยไอน้ำ ชาจะดูดซับน้ำและชื้น จากนั้น "การหมักขั้นที่สอง" จะเกิดขึ้น ทำให้เกิดส่วนประกอบของกลิ่น เช่น กรดอะซิติกและกรดโพรพิโอนิก ซึ่งในที่สุดจะนำไปสู่รสเปรี้ยวของชา เราจึงมักได้ยินเพื่อนชาบอกว่าชาดำที่เก็บไว้หลายปีจะมีรสเปรี้ยวอย่างชัดเจนเมื่อต้มอีกครั้งซึ่งเป็นผลมาจากการเก็บรักษาที่ไม่เหมาะสม

ชาดำไม่เหมือนกับชาผู่เอ๋อ ซึ่งเป็นชาที่ผ่านการหมักแล้ว แม้ว่าจะถูกความชื้นบางส่วนในระหว่างการเก็บรักษา ตราบใดที่ยังอยู่ในช่วงการจัดเก็บและการเปลี่ยนแปลงชาที่เหมาะสม ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ใบชาหลายชนิดมีคุณสมบัติต่างกัน

ดังนั้นการจัดเก็บชาดำอย่างเหมาะสมสามารถหลีกเลี่ยงรสเปรี้ยวของซุปชาดำหลังการต้ม คงความหอมของชาดำ